DV 2026 - wątek dla osób które wygrały GC i mają pytania

[andyopole]

1 godzinę temu, kzielu napisał:

Ja tylko ja zawsze przypominam tym co wyjechali w wieku troche zaawansowanym (jak ja) zeby pomysleli o emeryturze bo uzbierac sensowna kwote (jezeli nie zarabia sie $200k+ rocznie) przez 15-20 lat nie jest tak latwo.

Święta prawda! Wyjechałem mając 50 lat i wysokość emerytury, która dostane już wkrotce będzie taka, że nawet w Polsce po aktualnym kursie dolara nie będzie czym zaszpanowac. Dopiero po połączeniu z tą zapomogą z ZUSu może się uzbiera jakaś przyzwoita kwota.

[Kora83]

To w zeszłym roku ,który zahamował na 23000 było na marzec 13tys   . Raczej na scenariusz z 2021 nie ma co liczyć . 
Ten wpis to chyba moje pożegnanie z tym forum bo tylko cud by sprawił że mój numer 36k z malutkim ogonkiem by się załapał . ,,Lotto" 27 nie startuje .a jakieś 28 czy 29 to już dla mnie za późno ( mój wiek).... W każdym razie dziękuję, za wszystko czego się tutaj dowiedziałem, ludziom ,którzy chcieli się swoją wiedzą podzielić . Życzę wszelkiego powodzenia tym co mają ciągle szanse . 

Bosze....ja mam juz 43 lata,i w nosie mam,ze jestem juz za stara na wyjazd. Pierwszy raz zaczelam w wieku 36 lat. Ja jeszcze bede probowac. Ludzie,nie patrzcie na wiek. Ja sie swoim wiekiem nie przejmuje,chociaz zaluje,ze nie pomyslalam o USA duzo wczesniej. Ale ja pochodze z bardzo biednej rodziny,i nawet pierwszy laptop dopiero sobie kupilam w wieku 31 lat,bo mnie nie bylo stac,a do pracy musialam dojezdzac 100km w jedna strone,zeby chociaz miec 700zl. A prace lucencjacka I magisterial pisalam w bibliotekach,siedzac calymi dniami. I dlatego tez mnie nie przeraza zadne np oplaty ubezpieczeniowe w USA Ja sobie dam rade. W ogole jak czytam posty na fb czy tutaj np czy jest sens wracac do Polski lub czy jest sens w moim wieku przeprowadzac sie do USA,to mnie rozwalaja takie posty,ale sie nie odzywam. Sa zawsze jakies niepewnosci,obawy,ale jak sie nie sprobuje,to zawsze bedzie sie zyc w poczuciu zalu,ze sie nie sprobowalo.
Czytalam wiele historii o ludziach,ktorzy emigrowali po 50 the,i to w trudniejszych czasach,I dawali sobie rade. Trzeba sie po prostu dobrze przygotowac I dobrze zaplanowac.

Sent from my SM-S916B using Tapatalk

[mr.stylo]

1 godzinę temu, Kora83 napisał:

Bosze....ja mam juz 43 lata,i w nosie mam,ze jestem juz za stara na wyjazd. Pierwszy raz zaczelam w wieku 36 lat. Ja jeszcze bede probowac. Ludzie,nie patrzcie na wiek.

Mam o 9 więcej .  W pierwszym szoku , zaraz po wylosowaniu myślałem ,że pojadę do USA szukać nowego życia i pracy u kogoś . Potem dotarło do mnie ,że ja bardziej mogę pojechać tam stworzyć sobie lub nawet komuś dać pracę .... że po prostu ,,nie jestem zerem i nie zacznę od zera bo trochę ZER się uzbiera " (do zabrania ze sobą) .Teraz dotarło, że nigdzie najprawdopodobniej nie pojadę . 

Każdy ma powody , marzenia ,cele - każdy inne i inaczej .

Jak KORA83 piszesz - ważne by mieć plan na samego siebie ale w wariantach A,B,C itd aż do U...

[Kora83]

Mam o 9 więcej .  W pierwszym szoku , zaraz po wylosowaniu myślałem ,że pojadę do USA szukać nowego życia i pracy u kogoś . Potem dotarło do mnie ,że ja bardziej mogę pojechać tam stworzyć sobie lub nawet komuś dać pracę .... że po prostu ,,nie jestem zerem i nie zacznę od zera bo trochę ZER się uzbiera " (do zabrania ze sobą) .Teraz dotarło, że nigdzie najprawdopodobniej nie pojadę . 
Każdy ma powody , marzenia ,cele - każdy inne i inaczej .
Jak KORA83 piszesz - ważne by mieć plan na samego siebie ale w wariantach A,B,C itd aż do U...

No tak,ale mialam bardziej na myśli,zebys nie rezygnowal z udzialu w loterii w przyszlosci,i nadal zyl jak zyjesz.,I nie myslal,ze juz jest wiekowo za pozno. A moze wyjedziesz np za 10 lat i nie bedziesz zalowal deyzji. Zawsze w tej chwili mozna sprobowac pojechac do innego kraju i sprobowac,a ostateczna decyzje podjac po rozmowie. Szkoda,ze masz tak odlegly numer.Wydaje mi sie ze loteria nie zostanie wznpwiona do czasu wyboru innego prezydenta.

Sent from my SM-S916B using Tapatalk

[andyopole]

5 godzin temu, Kora83 napisał:

Ludzie,nie patrzcie na wiek

Słusznie, popieram! W 2008 roku gdy zapadala decyzja o wyjezdzie do USA to w moim wieku nie miałbym szans na pracę. Przypominam że wtedy, od Lehmann Brothers zaczął się ogólnoświatowy kryzys.  A mnie się udało znaleźć niezła pracę, kupić dom, zrobić citizenship i zostać Amerykaninem z własnym trawnikiem. Od 23 września krążę po szpitalach, od tygodnia rehabilituje się w domu a wypłata regularnie, co dwa tygodnie wpływa na konto...

[Valaya]

Ja mam 47, w loterii szczęście zaczęliśmy testować jakieś 15 lat temu, po 30.l, i nigdy nie dostąpiliśmy zaszczytu u have been selected.

Jak wreszcie chcieliśmy pojechac na dłużej pozwiedzać wszystko co nas interesowało, czyli nie służbowo czy w tranzycie, to dzień przed wylotem granicę zamknęli z powodu covidu.

No nie chcą nas tam no co zrobić. Ale...

Finalnie pojechaliśmy w innym terminie i było super, Trump kiedyś odejdzie, a jak będzie tak fikał, to może i Amerykanie stracą cierpliwość, a może i nie. Po nim będzie ktoś inny, może lepszy, może gorszy, nie wiemy, ale nie warto zaprzątać sobie głowę czymś na co nie mamy wpływu. Ważne żeby szukać rozwiązań lub nowych dróg. Może nie Ameryka to inna destynacja?

Moim zdaniem nie ma sensu sobie nakładać ograniczeń z gory. Ja przeprocesuję wniosek o ile będzie mi to dane, zawsze mogę wrócić do Polski, a jak nie to zawsze mogę pojechać gdzieś dalej.

Mam znajomych co zaczynali w USA teraz mieszkają na emeryturze w Ekwadorze. Nie pomyśleli nawet o powrocie do ojczyzny, wybrali nowe wyzwanie i tez są zadowoleni.

Całe życie pracuję na B2B więc emerytura prognozowana dla mnie to 1200 złoty przy hipotetycznej stopie zastąpienia (polecam sprawdzić, jeśli ktoś tego nie zrobił), więc nie mam wiele do stracenia. Najwyżej zamiast 1200 będę mieć 1100.

Jak sobie nie uzbieram dość kasy na starość w innych źródłach, to będę pracować aż nie padnę. Szczerze to co za różnica gdzie będę ? 

Serio sprawdźcie sami czy macie się o co zabijać tutaj. Dom można sprzedać i kupić w USA, to samo z autem i z każdą inną rzeczą. Jedyny problem to faktycznie ubezpieczenie i sieć kontaktów. Dziś mamy internet, media społecznościowe, to zupełnie inne życie i wygoda.

Mój ojciec wyjeżdżał w przysłowiowych  jednych gaciach w 89 roku na list polecający do Hopkinsa i przetrwał. Zrobił obywatelstwo oraz prowadził całkiem fajne życie i  na koniec postanowił przebranżowić się w sektor IT bo polubił pracę zdalną w wieku 50+++ lat. Czyli da się...

Ludzie są w stanie zrobić wszystko tylko trzeba wyjąć głowę z d... I przestać wszędzie widzieć problemy. Czasem krok w tył to droga do sukcesu.

 

[Kora83]

Ja mam 47, w loterii szczęście zaczęliśmy testować jakieś 15 lat temu, po 30.l, i nigdy nie dostąpiliśmy zaszczytu u have been selected.
Jak wreszcie chcieliśmy pojechac na dłużej pozwiedzać wszystko co nas interesowało, czyli nie służbowo czy w tranzycie, to dzień przed wylotem granicę zamknęli z powodu covidu.
No nie chcą nas tam no co zrobić. Ale...
Finalnie pojechaliśmy w innym terminie i było super, Trump kiedyś odejdzie, a jak będzie tak fikał, to może i Amerykanie stracą cierpliwość, a może i nie. Po nim będzie ktoś inny, może lepszy, może gorszy, nie wiemy, ale nie warto zaprzątać sobie głowę czymś na co nie mamy wpływu. Ważne żeby szukać rozwiązań lub nowych dróg. Może nie Ameryka to inna destynacja?
Moim zdaniem nie ma sensu sobie nakładać ograniczeń z gory. Ja przeprocesuję wniosek o ile będzie mi to dane, zawsze mogę wrócić do Polski, a jak nie to zawsze mogę pojechać gdzieś dalej.
Mam znajomych co zaczynali w USA teraz mieszkają na emeryturze w Ekwadorze. Nie pomyśleli nawet o powrocie do ojczyzny, wybrali nowe wyzwanie i tez są zadowoleni.
Całe życie pracuję na B2B więc emerytura prognozowana dla mnie to 1200 złoty przy hipotetycznej stopie zastąpienia (polecam sprawdzić, jeśli ktoś tego nie zrobił), więc nie mam wiele do stracenia. Najwyżej zamiast 1200 będę mieć 1100.
Jak sobie nie uzbieram dość kasy na starość w innych źródłach, to będę pracować aż nie padnę. Szczerze to co za różnica gdzie będę ? 
Serio sprawdźcie sami czy macie się o co zabijać tutaj. Dom można sprzedać i kupić w USA, to samo z autem i z każdą inną rzeczą. Jedyny problem to faktycznie ubezpieczenie i sieć kontaktów. Dziś mamy internet, media społecznościowe, to zupełnie inne życie i wygoda.
Mój ojciec wyjeżdżał w przysłowiowych  jednych gaciach w 89 roku na list polecający do Hopkinsa i przetrwał. Zrobił obywatelstwo oraz prowadził całkiem fajne życie i  na koniec postanowił przebranżowić się w sektor IT bo polubił pracę zdalną w wieku 50+++ lat. Czyli da się...
Ludzie są w stanie zrobić wszystko tylko trzeba wyjąć głowę z d... I przestać wszędzie widzieć problemy. Czasem krok w tył to droga do sukcesu.
 

Super podejscie,ja tez tak uwazam. A w kaki sposob tata sie przebranzowal?Poszedl na studia,sam nauczyl sie programow do kodowania?

Sent from my SM-S916B using Tapatalk

[Valaya]

3 godziny temu, Kora83 napisał:

Super podejscie,ja tez tak uwazam. A w kaki sposob tata sie przebranzowal?Poszedl na studia,sam nauczyl sie programow do kodowania?

Sent from my SM-S916B using Tapatalk
 

Jeszcze w Polsce robił hobbystycznie jako samouk w C/C++ , potem jeździł na seminaria i inne zloty inżynierów w USA (budował sieć znajomości taki LinkedIn po staremu ),a to dało mu możliwość rozwoju i zatrudnił sie w korpo japońskim w CA, gdzie zainteresował się cybesecurity i tak jakoś poleciało w tym kierunku.

Nic łatwo mu nie przyszło, w 3 zdaniach nie da się opisać dekady szarpania się  i masy kiepskich decyzji po drodze, ale też bez przesady, odrobina mądrego zaangażowana i wszystko się dało.

 

Edytowane Czwartek o 16:43 przez Valaya

[kinia2071]

W dniu 14.01.2026 o 10:40, Kora83 napisał:

Bosze....ja mam juz 43 lata,i w nosie mam,ze jestem juz za stara na wyjazd. Pierwszy raz zaczelam w wieku 36 lat. Ja jeszcze bede probowac. Ludzie,nie patrzcie na wiek. Ja sie swoim wiekiem nie przejmuje,chociaz zaluje,ze nie pomyslalam o USA duzo wczesniej. Ale ja pochodze z bardzo biednej rodziny,i nawet pierwszy laptop dopiero sobie kupilam w wieku 31 lat,bo mnie nie bylo stac,a do pracy musialam dojezdzac 100km w jedna strone,zeby chociaz miec 700zl. A prace lucencjacka I magisterial pisalam w bibliotekach,siedzac calymi dniami. I dlatego tez mnie nie przeraza zadne np oplaty ubezpieczeniowe w USA Ja sobie dam rade. W ogole jak czytam posty na fb czy tutaj np czy jest sens wracac do Polski lub czy jest sens w moim wieku przeprowadzac sie do USA,to mnie rozwalaja takie posty,ale sie nie odzywam. Sa zawsze jakies niepewnosci,obawy,ale jak sie nie sprobuje,to zawsze bedzie sie zyc w poczuciu zalu,ze sie nie sprobowalo.
Czytalam wiele historii o ludziach,ktorzy emigrowali po 50 the,i to w trudniejszych czasach,I dawali sobie rade. Trzeba sie po prostu dobrze przygotowac I dobrze zaplanowac.

Sent from my SM-S916B using Tapatalk
 

Ja mam właśnie 37 w tym roku i też żałuje, że nie obudziłam się tak 10lat wstecz no ale będę próbować, jak nie przez loterie (gdzie obecnie po informacjach ile krajów zostało zablokowanych to mamy NAJWIĘKSZY % możliwy do wygrania) to przez sponsoring o ile dalej będzie, a jak nie to zostanie mi Kanada. Wiek to tylko liczba

[Xarthisius]

22 minutes ago, kinia2071 said:

Ja mam właśnie 37 w tym roku i też żałuje, że nie obudziłam się tak 10lat wstecz no ale będę próbować, jak nie przez loterie (gdzie obecnie po informacjach ile krajów zostało zablokowanych to mamy NAJWIĘKSZY % możliwy do wygrania) to przez sponsoring o ile dalej będzie, a jak nie to zostanie mi Kanada. Wiek to tylko liczba

Ban nie ma zadnego wplywu na prawdopodobienstwo wygrania w DV. Obywatele tych krajow dalej moga brac udzial w loterii.