mola

Ja to miałam w trakcie dyskusję z siostrą. Ona twierdziła, że nigdy nie miała lęku wysokości, ale teraz chyba jej się rozwinął. Ja stwierdziłam, że to nie lęk wysokości tylko lęk przed śmiercią Jednak mi najbardziej zmiękły kolana na Delicate Arch. Jakoś tam agorafobicznie się czułam. Siedzenie z uskokiem za plecami i uskokiem z przodu jakoś dziwne było. Ale po przejażdżce po Shafer Trail żadna inna droga nieasfaltowa straszna nie była. Zarówno Monument Valley, jak i Moonscape - ludzie w internecie straszyli, że co to nie trzeba żeby tamtędy przejechać. A okazało się, że to takie meh i łatwizna, żadnych przepaści, co najwyżej od czasu do czasu jakieś krótkie wertepy były.

Moonscape overlook

Wielki Kanion ciągle na miejscu. antelope canyon

Arches

Skrót Xartha. Zaczęliśmy gdzieś w dole, skończyliśmy wspinając się po urwiskach.

4. Idziemy na szlak 5. gdzieś tam na potash road, Jeep sie pasie

No to jeszcze foto spam 1. gdzieś za Denver 2. Z drogi przez Glenwood canyon 3. Castle Valley

Leci ciąg dalszy. Dzień 5 - prawie cały w samochodzie. Z Moabu jedziemy na Forest Gump Point (młodzież musi nadrobić gdyż nie kuma czaczy zupełnie), potem do Monument Valley. Osobiście mnie MV nie zachwyciło, z daleka wygląda super ale z bliska jakoś bez szaleństw. Nie wiem czy warte opłat za osobę w samochodzie plus za samochód. Budżetowo chyba lepiej jechać na Valley of the Gods. Z Monument Valley pojechaliśmy sprawdzić czy Wielki Kanion ciągle na miejscu. Posiedzieliśmy trochę na Mather Point, a potem dojazd w okolice Page, AZ. Łącznie ten dzień to było 10h jazdy plus przystanki. Dzień 6 - zwiedzamy Page. Odwiedziliśmy Glenn Canyon Dam, punkt widokowy Navajo Mountain, Horseshoe Bend, dzieci poszły na obowiązkowe lody, a na koniec była wycieczka do Antelope Canyon. Córka uznała naszego przewodnika za boga i złaziła cały kanion z nim. Kanion jest piękny, bardzo polecam. Dzień 7 - jedziemy z Page, cel - Bryce Canyon NP, nocleg w Tropic, UT. Po drodze stajemy obejrzeć Sand Caves (zaraz na północ od Kanab) oraz w Zion NP, ale tylko by zrobić szlak na Canyon Overlook (zaliczony). Zaczęła nam siadać pogoda. Gdy dojechaliśmy do Bryce Canyon, padał śnieg z deszczem i było chyba 3C. Oryginalny plan był zejść do amfiteatru i zrobić co najmniej Navajo Loop, w porywach może Navajo/Queen's Garden, ale skończyło się na dwóch punktach widokowych. Mimo że wyciągnęliśmy ciepłe ubrania i kurtki, nie było szans z dziećmi wyjść na szlak. Zjechaliśmy do Tropic, gdzie zimno cały czas było, ale przynajmniej śnieg nie padał. Dzień 8 - zaczynamy powrót do domu. Z Tropic jedziemy drogą nr 12 przez Capitol Reef NP (niestety podziwiamy tylko z drogi), robimy przystanek na Moonscape Overlook przy Hanksville, UT. Stamtąd jedziemy do tego samego hotelu na granicy Colorado i Kansas. Dzień 9 - prosto do domu. Wszyscy wrócili zachwyceni.

Leci relacja, część pierwsza - opisowa, bo przez zdjęcia jeszcze się nie przebiłam. Dzień 1 - pakujemy się i jedziemy. Jeepa rozpędzić trochę zajmowało, ale jak już się rozpędził to jechał. Do Jeepa wlazło 8 osób: 5 dorosłych, trójka dzieci, w tym jedno w dość dużym foteliku. Wszystkim było wygodnie, nikt nie narzekał. Do tego 2 duże walizki, 3 podręczne, dwie lodówki i dwie torby z rzeczami na wszelki wypadek i suchym prowiantem. Bagażnik był załadowany na styk. Jechaliśmy w sobotę w świąteczny weekend i na drogach było pusto, może tylko przy dużych miastach było trochę więcej ruchu. W planach było dojechać do Colorado, na nocleg zatrzymaliśmy się 20 mil przed granicą, jeszcze w Kansas. Dzień 2 - tniemy przez Kolorado, machamy w Denver, pierwszy turystyczny spacer w Glennwood Canyon. Trochę przypadkiem tam trafiliśmy, ale przynajmniej można było wyprostować nogi w malowniczych okolicznościach. Potem, już w Utah, skręt z I-70 na 128. Tam widoki z samochodu oraz krótki postój w Castle Valley, tuż przed Moabem. Dzieci wymoczyły nogi w Colorado River i były pierwsze ochy i achy że jak tu pięknie. Nocleg okazał się lepszy niż na zdjęciach, ale to już było tylko jeść i spać, bo wszyscy byli już na oparach. Dzień 3 - To był Memorial Day, więc na wszelki wypadek stwierdziłam, że lepiej trzymać się z dala od NP. Pojechaliśmy na Potash Road, zrobiliśmy pierwszy szlak (Petroglyphs & Dinosaur Tracks). Mieliśmy zrobić Corona Arch, ale były tam takie dzikie tłumy, że zarządziłam wycieczkę na Potash Ponds. Jakieś 2 mile przed Potash Ponds kończy się asfalt i zaczyna się lekki off road, ale Jeep dał radę po wertepach i pod górkę. Oryginalny plan był wrócić do Moabu tak jak przyjechaliśmy, ale Xarth stwierdził, że to Potash Road to dalej gdzieś idzie i że pojedziemy aż do końca... I tym sposobem, po jakichś 50 milach jechania przez pustkowia, wertepy i przepaście (oraz wzdłuż przepaści) wylądowaliśmy w Canyonlands NP Niechcący zrobiliśmy całe Shafer Trail. Ale znowu - Jeepoczołg dał radę, ale towarzystwo nie wiedziało, czy bardziej się zachwyca, czy umiera ze strachu No i jak już byliśmy w Canyonlands, to zrobiliśmy Mesa Arch i Green River Overlook. Wszyscy byli jednak już tak wytelepani na wertepach, że wieczór to już był tylko basen w naszym airbnb. Dzień 4 - Arches NP. Kolejek do parku nie właściwie nie było, ale ludzi dość sporo. Bałam się, że będzie problem z parkowaniem, ale zarówno pod Delicate Arch, Devils Garden oraz w Windows zaparkowaliśmy bez problemów. Delicate Arch mnie trochę zaskoczył. Łuk wygląda jak na zdjęciach, ale terenu wokół żadne zdjęcie nie odda. Ale wlazła tam nawet nasza prawie 5 latka, trochę z pomocą, ale jednak wlazła. W Windows spotkaliśmy ekipę z Politechniki Świętokrzyskiej, która przyjechała na zawody łazików marsjańskich. W pewnym momencie zrobiło się gorąco i dzieci zaczęły wymiękać, więc trzeba było zastosować terapię pt. lody i basen. CDN

My już w domu. 3950 mil na liczniku w aucie. Relacja będzie, ale troszkę później.

Raportuje $4.17 w Kansas

Wylosowaliśmy w wypożyczalni Jeepa Grand Wagoneera. Czołg osobowy.

Mi się podoba Subaru Crosstrek… wystarczająco duże auto to już mamy. Potomstwo już wozi się po szkołach, kolegach i koleżankach. Drugie auto kupimy tak czy inaczej, bo zaraz syn zrobi prawko i będzie chciał czymś jeździć. Ale pośpiechu nie ma. @mcpear HRejterów mam na FB, wiem o jaką reklamę Ci chodzi. Jutro odbieramy z wypożyczalni auto na wycieczkę z familią - możliwe że się trafi Ford Expedition Max. Osiem osób na stanie mamy, więc trzeba było początkowe plany modyfikować. Stanęło na jeździe autem, pierwsze miejsce noclegowe w Moab, UT. @katlia będziemy Ci machać z samochodu w drodze przez Denver.

Panie i Panowie, dzisiaj stała się rzecz bez precedensu. Po 12 latach mieszkania w USA zrobiłam w końcu prawo jazdy. Można gratulować

Oj tam, jaki znowu szok. W końcu dzisiaj Tuesday

@andyopole łączę się w zakwasie na żur i przypomniałeś mi, że trzeba zamieszać. Wędzonka zrobiona z dużym wyprzedzeniem, czeka w zamrażarce. Na spring break byliśmy w Chicago, dzieci wypatrzyły w polskim sklepie farbki do jajek, więc w tym roku będziemy wyjątkowo malować, gdyż normalnie nasza Wielkanoc to jajka faszerowane na śniadanie i żurek na obiad.

Wspomnijmy tu jeszcze honorowo dwoje hindusów, którzy zasymilowali się w USA wzorowo już w pierwszym pokoleniu urodzonym w USA, wychowani w rodzinach praktykujacych hinduizm i sami również wyznający tę religię: Kash Patel (czy tam K$sh) - którego rodzice byli uchodźcami w Kanadzie, później wyemigrowali do USA Usha Vance - córka dwójki inteligentów z Indii. Można? Można!

Od kiedy bycie Hindusem (doprecyzujmy - Hindus to osoba wyznająca hinduizm jako religię) świadczy o braku asymilacji? O ile pamiętam, USA nie jest państwem wyznaniowym.

Ja jeszcze dodam, że najbardziej popularne i prestiżowe, branżowe eventy to nie są imprezy za darmo. I tak, żeby pojechać na Super Computing, to trzeba wydać co najmniej kilkaset dolarów na samo registration fee. Małe workshopy czy jakieś przy-korporporacyjne seminaria mogą zawołać kilkanaście- kilkadziesiąt dolarów za wejście, a rejestracja na darmowe spotkania czasem szybko się wypełnia.

Membership w planet fitness to $15 za miesiąc, sieć mają gęstą, więc dostęp do pryszniców wychodzi tanio. Z tym spaniem w samochodzie z wypożyczalni po kosztach to właśnie najbardziej bałabym się spania w sedanie. No chyba że masz metr czterdzieści w kapeluszu. I jak bardzo wiem, że jak człowiek młody to więcej zniesie, to jednak na samą myśl spania w Corolli przez miesiąc mnie plecy bolą...

To wszystko przez Greipa Hjaltasona: https://www.instagram.com/p/DTiOX_kDu6V/

@andyopole gdybyśmy żyli po sąsiedzku to brałabym co oferujesz, ale do przeprowadzki na PNW z Midwestu, gdzie już za miesiąc będziemy hipotekę minęli z głowy, to nas tylko ciężkie dolary przekonają. @mcpear mój zespół zajmował się RLHF, także w teorii AI-odporny. Ostatnimi czasy robiliśmy głównie audyty data annotations , które przychodziły od innych vendorów. Ale budżet się zmienił, jakaś drama na wyższych szczeblach managementu i jest jak jest. w każdym razie - szukam roboty z data w tytule. Jeśli ktoś coś, to dajcie znać.

No niestety. Ja mam odroczony wyrok do 31 stycznia jako że próbują mnie przesunąć do innego zespołu. Ale się nie nastawiam.

O Panie i Panowie, jakiż ja miałam dzień dzisiaj w pracy! Przyszło mi doświadczyć prawdziwej, amerykańskiej korporacji! Nieco ponad pół roku temu dołączyłam do zespołu w bardzo dużym korpo - praca łatwa, poniżej moich kwalifikacji, ale z super zespołem; płatna marnie, ale płatna. Był czas na rozwój, więc się do-certyfikowywałam w tak zwanym między czasie, a dzisiaj, ni z te go ni z owego, spuścili na zespół bombę atomową i zwolnili 75% teamu (czyli ok. 80 osób). Ale i tak miło, bo nie ze skutkiem natychmiastowym, tylko z 3 dniowym okresem wypowiedzenia. Jedna rzecz, jak człowiek słyszy o takich rzeczach, druga - jak widzi na żywo...

Tak tylko dla sprostowania - mówimy o REAL ID. @cklaymen tak zupełnie patrząc po wierzchu na te oferty, wygląda to na takie "adresowe airbnb". Coś w stylu ty mi płacisz, bym dopisała Cię do mojego adresu, ja odbieram Twoją pocztę i wysyłam Ci ją raz na jakiś czas. Może to jest legalne dla obywateli, ale w dzisiejszych czasach i na zielonej karcie to ja bym była ostrożna z balansowaniem na granicy legalności z prawem federalnym.